fbpx

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Waarom ga je niet bloggen?!

Vroeg Suzan. Mensen vinden het vast heel tof om te lezen waar je je allemaal mee bezig houdt, een soort “journey” van FBRK.

Ah meen je dat nou, moet ik DAT er ook nog bij gaan doen? Waar moet ik in vredesnaam over schrijven? En ook niet onbelangrijk, ik ben alles behalve een schrijftalent. Ja, in mijn hoofd vormen zich de mooiste verhalen…Maar in een blog?! Dat kost me veel te veel tijd en ik weet niet eens of ik dat wel leuk vind.

Gisteravond – ik zat net twee tellen op de bank – dacht ik: Wat heb ik afgelopen maandag eigenlijk gedaan?  OMG!! Ik weet niet eens meer wat ik twee dagen geleden heb gedaan! Was het zo druk of zo saai? Het kan natuurlijk beide, het is een leven van uitersten.  Hmm, misschien is dat bloggen toch niet zo’n verkeerd idee. Door de week aantekening maken en op vrijdag posten. Meteen een soort reminder voor mezelf en “leuk voor later” zegt een klein stemmetje in mijn hoofd.

De eerste blog

Goed Suzan, speciaal voor jou ga ik dan toch beginnen met bloggen.  Ik heb er welgeteld een week over na moeten denken en dat is lang voor een impulsief persoon als ik. Als ik het doe, dan wil het ook goed doen. Dus dan komt er elke vrijdag een blog. Misschien ga ik het stiekem ook nog wel leuk vinden, je weet het tenslotte maar nooit. Misschien ken je dat nog wel van vroeger, je kreeg voor Sinterklaas of je verjaardag een nieuw dagboek. De eerste weken schreef je braaf iedere dag, met je mooiste pen, in je mooiste handschrift. Tot dat de dag kwam waarop je je afvroeg waar je nu weer over moest schrijven. Van elke dag ging het naar 1 x per week en vervolgens bleef mijn dagboek de rest van het jaar leeg. Omdat te voorkomen vraag ik, nee, smeek ik  Suzan om mij af en toe een schop onder mijn kont te geven.  Zodat we de rest van het jaar nog tientallen blogjes kunnen  plaatsen.

Iedere vrijdag een nieuwe blog met een update over FBRK.  Nee geen” # I love my life”, # I follow my dreams, #Dowhatmakesyouhappy … blablabla… Maar gewoon zoals het is. Het runnen van je eigen business.  De hoogte punten, maar ook de twijfels en de onzekerheid. Over nieuwe ontwerpen maar ook over mijn gezin, de mensen met wie ik samenwerk en natuurlijk over mijzelf.

#Beleef alles met ons mee!

En voor iedereen die zich nu afvraagt wie is toch die Suzan?!

Goed, Suzan heeft samen met haar partner Herman de website en webshop van Fabryk Design ontworpen. We werken geregeld samen om het aller allerbeste uit de site te halen. We sparren,  strooien met ideeën  en zijn ook kritisch naar elkaar.  Onze ontmoeting vorig jaar was al bijzonder te noemen.  Zij kocht voor haar vriend een ”Bull” ( ja, wie kent hem inmiddels niet)  en al pratend kregen we het over van je hobby je werk maken. Wij ontwerpen websites en webshops, zijn ook pas begonnen… Wat er verder achteraan kwam heb ik niet meer onthouden, alleen die woorden bleven hangen. Ik was op dat moment op zoek naar  “DE” websitebouwer. Hier en daar had ik al wat lijntjes uit staan, maar er werd niet gereageerd op mijn mail of de offertes waren zo idioot hoog, iets wat ik me op dat moment echt nog niet kon veroorloven.

Herman belt je vrijdag wel even, dan kunnen jullie altijd kijken of we iets voor elkaar kunnen betekenen.  Maandag middag vier uur was de deal beklonken. Wat goed voelt zal ook goed zijn. Met het volste vertrouwen heb ik alles over gelaten aan deze twee.

De webshop was een feit!

Dus is de eerste blog opgedragen aan Suzan en ja, ook een beetje aan Herman. Zo zie je maar weer. Soms komen er mensen op je pad, met wie het klikt, met wie je kunt samenwerken en die je kunt vertrouwen.

Wil jij nu ook je shop verbeteren,  een check-up geven of iets compleets nieuws in je eigen huisstijl?  Ik verwijs je graag naar Suzan – Hervad Media![/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”770″][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”769″][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”768″][/vc_column][/vc_row]